Zachtjes in coma. Schuld van Beth Gibbons en haar vriendjes.
Gisteren Portishead gezien en gehoord en haast geroken en gevoeld. Vorst Nationaal was minder cosy dan het Luna-theater (94) of de Hallen van Schaarbeek (96) maar o, o, o,…
Third is nu even de cd van het jaar (alsof ik er meer dan 10 hoor op een jaar). En als K me morgen beu is, mag Beth altijd koffie komen drinken. Zelfs als zegt Jo.han dat ‘dat nu toch echt geen mooie vrouw is’. Het maakt niks uit. Ze is een binnenstebuiten gedraaid hart met veel hersenen.
Ik denk dat ik verliefd ben
toffe blog heb jij man/vrouw!
gebeurt niet vaak dat er spontaan bij (bijna) elke post een glimlach op men smoel verschijnt!