Kristin Scott Thomas. Zonder twijfel. Voor Angelina.
Heb afgelopen dagen twee films gezien. Gisterenavond, Mr & Ms Smith. Met Brangelina. En alleen daarom leuk. Niet meer dan leuk. Flutverhaal, overdreven geacteerd, veel woordgrapjes, en in beeld gebracht als een reclamespot. Hersenloos languit liggen. Goed voor een dinsdagavond.
Vorige zaterdag nog eens met Katrin naar een bioscoop gegaan. Dat was (de Ratatouilles niet meegerekend) minstens een jaar geleden. Foei. We hadden erg lang getwijfeld wat we zouden gaan zien (de regel is: geen geweld, geen horror, geen rip- off en geen sequel). Dus werd het Il y a longtemps que je t’ aime. Kristin Scott Thomas in de rol van haar leven. Geen gram make-up in deze film. Geen scène teveel. Alleen het pure en ijzersterke verhaal van twee zussen.
Tot tranen toe bewogen. En zielsgelukkig dat een film als deze nog kan gemaakt worden. Alsof we zaterdag een geweldig boek gelezen hebben. Zo moet film zijn.
