Durfde het vanmiddag, bij de pauze, niet eens vragen voor de hele hoop mensen. Heb dan maar beetje stiekem twee collega’s meegelokt. Naar buiten. Voor ons ministerie ligt een grote groene strook met zavel-paadjes. Ideaal petaqueterrein. Ik had al twee jaar een setje in de kast steken. Van die metalen. Zo ‘n mini-atomium.
Tien minuten gespeeld. Nog zes collega’s kwamen een kijkje nemen, ook een bal werpen. Petanque is aanstekelijk, omdat het zo simpel is. En omdat je zelfs op de drukke Koning Albert II-laan een zweem van pastis in je neus krijgt als je die bollen uit de verpakking haalt.
O ja: gewonnen 
